Molukse Lente: van ver gekomen, gekomen om verder te gaan

Beschrijving

Generationeel trauma klinkt enorm negatief, niemand wil een trauma oplopen, laat staan bij zich dragen – al helemaal niet als het niet van jou is. Toch is het niet alleen negatief. Generationeel trauma betekent dat er mensen zijn geweest die jou voor zijn gegaan. Die bepaalde heftige gebeurtenissen hebben overleefd en zich daardoor hebben aangepast om zo goed mogelijk te overleven.

Onze (groot)ouders leefden noodgedwongen in overlevingsstand. Er was geen ruimte voor hun emoties. Wat diep werd weggestopt, hoefde niet gevoeld te worden. Maar wat je niet aankijkt, geef je onbewust door. Net zo lang totdat iemand in de familielijn besluit: tot hier en niet verder. Dat is wat we generationeel trauma noemen: trauma dat zich over meerdere generaties heen herhaalt. Wij zijn als individu verbonden met een collectief veld van pijn, verlies, loyaliteit, rouw én het verlangen om los te breken. Ons lichaam draagt dat allemaal. Ons zenuwstelsel leeft nog steeds alsof het moet overleven, in strijdmodus.

Het doorbreken van generationeel trauma vraagt om moed, om eerlijk zijn naar jezelf én naar je omgeving. Het begint met praten, juist over de dingen die jarenlang verzwegen zijn. Want kinderen voelen alles, ook als er niets wordt gezegd.